ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΠρώτο Θέμα

Κραυγή από τον Μόρνο: Ο κίνδυνος λειψυδρίας στο Λεκανοπέδιο είναι πλέον ορατός

Το νερό λιγοστεύει. Όχι με έναν θεωρητικό, μακρινό τρόπο. Αλλά με μετρήσιμη και ανησυχητική ακρίβεια: στον Μόρνο –την κύρια πηγή υδροδότησης της Αττικής– οι τελευταίες μετρήσεις δείχνουν πως η κατάσταση είναι πλέον κρίσιμη. Και όσο πλησιάζει το καλοκαίρι, η ανησυχία μετατρέπεται σε συναγερμό.

Σύμφωνα με τις επίσημες μετρήσεις της ΕΥΔΑΠ, τον Μάρτιο του 2025 καταγράφηκαν 650 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού στον Μόρνο. Τον Απρίλιο και τον Μάιο, ο αριθμός αυτός έπεσε στα 631 εκατομμύρια. Δηλαδή, απώλεια περίπου 10 εκατομμυρίων κυβικών ανά μήνα. Η εικόνα είναι πιο σκοτεινή αν συγκρίνει κανείς τα φετινά στοιχεία με τα περσινά: τον Απρίλιο του 2024 το νερό στον Μόρνο είχε φτάσει τα 476 εκατομμύρια κυβικά. Φέτος, την ίδια περίοδο, η μέτρηση έδειξε μόλις 331 εκατομμύρια. Μιλάμε για πτώση άνω των 145 εκατομμυρίων κυβικών μέσα σε έναν χρόνο.

Ο Μόρνος χάνει σταδιακά τη δύναμή του και μαζί του, η Αττική εισέρχεται –όχι απλώς μεταφορικά, αλλά ουσιαστικά– σε μια περίοδο λειψυδρίας. Όπως σημείωσε πρόσφατα ο Διευθύνων Σύμβουλος της ΕΥΔΑΠ, Χάρης Σαχινίδης, αν διατηρηθεί αυτός ο ρυθμός εξάντλησης, το Λεκανοπέδιο θα έχει επάρκεια νερού για μόλις 2,5 ακόμη χρόνια. Με το καλοκαίρι προ των πυλών και τον περσινό Σεπτέμβριο και Οκτώβριο να καταγράφονται ως άνομβροι, το σενάριο της παρατεταμένης ξηρασίας επανέρχεται ως απειλή.

Η επιστροφή του Κάλλιου

Η μείωση της στάθμης στη λίμνη του Μόρνου δεν είναι απλώς αριθμοί. Είναι εικόνες. Είναι το βυθισμένο χωριό Κάλλιο που εμφανίζεται ξανά, στοιχειώνοντας τις ακτές της λίμνης. Δρόμοι, παλιές εκκλησίες, θεμέλια σπιτιών – όλα βγαίνουν στο φως, μαρτυρώντας το ύψος της πτώσης. Η επιφάνεια της λίμνης έχει μειωθεί κατά περίπου 15%–18% σε δύο χρόνια. Σε ορισμένα σημεία, η πτώση του υδάτινου επιπέδου ξεπερνά τα 30 μέτρα. Η εικόνα δεν είναι αποκλειστική για τον Μόρνο. Ολόκληρο το υδροδοτικό σύστημα της Αττικής (Μόρνος, Εύηνος, Υλίκη, Μαραθώνας) πιέζεται. Χαμηλές χιονοπτώσεις, ελάχιστες ανοιξιάτικες βροχές και αυξημένες θερμοκρασίες συνθέτουν έναν συνδυασμό που, αν δεν αναστραφεί, απειλεί την ασφάλεια του υδροδοτικού δικτύου της χώρας.

Το σχέδιο “σωτηρίας”

Η ΕΥΔΑΠ και το υπουργείο Περιβάλλοντος εξετάζουν σειρά εναλλακτικών λύσεων. Στο τραπέζι βρίσκονται:

  • η μεταφορά νερού με δεξαμενόπλοια από περιοχές της Δυτικής Ελλάδας,
  • η αξιοποίηση υπόγειων υδροφορέων στην Πάρνηθα και τη Βοιωτία,
  • οι γεωτρήσεις που θα ενισχύσουν προσωρινά τις ανάγκες,
  • η αφαλάτωση – ένα μέτρο που επανέρχεται πλέον ως ρεαλιστική εναλλακτική. Εξετάζεται η δημιουργία μονάδων αφαλάτωσης στην Ιτέα, με δυναμικότητα έως και 200.000 κυβικά μέτρα την ημέρα.

Παράλληλα, δρομολογούνται έργα σύνδεσης ποταμών όπως ο Κρικελιώτης με ταμιευτήρες, ενώ προωθείται και η επαναχρησιμοποίηση νερού τρίτης κατηγορίας για αστικές χρήσεις. Ωστόσο, καμία τεχνική λύση δεν είναι από μόνη της αρκετή. Απαιτείται και πολιτισμική αλλαγή: περιορισμός της σπατάλης, καλλιέργεια περιβαλλοντικής συνείδησης και πραγματική οικονομία στην κατανάλωση νερού τόσο από τα νοικοκυριά όσο και από τις επιχειρήσεις και τους δήμους.

Το νερό ως εθνικό κεφάλαιο. Τα επόμενα δύο χρόνια, αρχής γενομένης από το φετινό καλοκαίρι, είναι κρίσιμα. Αν τώρα δεν ληφθούν σοβαρά μέτρα, αν συνεχίσουμε να λειτουργούμε με τη λογική του “βλέποντας και κάνοντας”, τότε η εικόνα της ξεραμένης κοίτης του Μόρνου δεν θα είναι απλώς ένα ντοκουμέντο. Θα είναι η νέα κανονικότητα. Το νερό λιγοστεύει και το “θα διψάσουμε” αυτή τη φορά, δεν είναι υπερβολή.

Πηγή: rosa.gr

Αφήστε μια απάντηση